Ervaringen

Verhalen van nabestaanden

Iedere uitvaart vertelt zijn eigen verhaal. Lees hier persoonlijke verhalen van nabestaanden. Verhalen die ontroeren en die kunnen troosten. Onze uitvaartverzorgers ervaren dat nabestaanden hun verhalen graag delen om steeds weer een stapje verder te komen in het rouwproces.

Uitvaartverhalen

Veel te vroeg
“Mijn moeder heeft een langdurig ziekbed gehad en is veel te jong gestorven. Alhoewel ik weet dat ik het nooit zal accepteren heb ik er wel vrede mee. Ik troost me met de gedachte dat haar lijden ten einde is gekomen. Daarnaast is de uitvaart zo  gegaan zoals zij en wij zelf wilden. Samen met mijn zussen en vader hebben we de uitvaart geregeld. In grote lijnen wist mijn moeder wat ze wilde en waren keuzes snel gemaakt. Zo wilde ze een strakke en moderne kist. Die heeft ze gekregen ook en ik weet zeker dat zij hem zelf ook had gekozen. Mama is thuis overleden en ze had ook de wens om thuis te worden opgebaard. Dit was helemaal geen probleem. Het was erg fijn. Als je dan ’s nachts niet kon slapen of je wilde haar nog iets vertellen dan was ze er gewoon nog. Zuylen heeft ons goed geholpen door zorg te dragen voor -en het regelen van zaken die noodzakelijk zijn maar niet bijdroegen aan de uitvaart zelf. Zelf hadden wij ook nog wensen en samen met de mooie voorbeelden van Zuylen uitvaartverzorging zijn niet alleen de wensen van mama maar ook die van ons naar voren gekomen tijdens het afscheid. Tijdens de uitvaart werd echt goed duidelijk wat voor een mooie en bijzondere vrouw mijn moeder was. Haar hele levensverhaal kwam naar voren. Het was één van de zwaarste maar ook één van de mooiste dagen uit mijn leven. Dit dankzij Zuylen Uitvaartverzorging.”

Wij hadden elkaar
Net als het nieuws liggen ook mooie persoonlijke verhalen soms gewoon op straat. Radioverslaggever Joris Kreugel van Radio Een Vandaag vond zo’n ontroerend verhaal op de begraafplaats. Hij raakte in gesprek met een weduwe in een rolstoel en sprak met haar over haar overleden man, die eveneens aan een rolstoel gekluisterd was. “Anderen zagen beren op de weg, wij niet. Wij hadden elkaar en hielden van elkaar.” De vrouw vertelt over het mooie leven dat ze samen hadden. “We hebben altijd geprobeerd om zo zelfstandig mogelijk te zijn. En dat is ons goed gelukt. Iets waar we beiden trots op zijn.” Het meest trots is ze op het feit dat haar man destijds voor haar koos. “Er waren echt wel andere vriendinnen, maar hij koos mij. Ik ben op zoek naar iemand die ’s nachts mijn benen goed wil leggen, zei hij. Wil jij die vrouw zijn?”  Luister het gehele fragment uit Radio Een Vandaag.

Hij is voor altijd bij me
“Mijn man was echt mijn vriend voor het leven. We waren bijna 48 jaar getrouwd. We hebben het samen heel goed gehad en door hem heb ik een vrijwel zorgeloos leven geleid. Ik ben hem daar zo ontzettend dankbaar voor. Ik haal nu mijn kracht uit mijn kinderen en kleinkinderen. Het is allemaal heel snel gegaan met mijn man. Opeens stort je wereld in als bij je geliefde die ernstige ziekte wordt geconstateerd. Gelukkig heeft hij niet veel geleden en is het snel gegaan. We hebben goed afscheid van hem kunnen nemen. Ik weet heel zeker en ik voel het ook dat hij iedere dag bij me is. Mijn man was een goed mens. Niet alleen ik maar ook andere dierbaren konden op zijn hulp rekenen. De uitvaart was keurig geregeld. Het zijn allemaal ontzettend aardige mensen bij Zuylen. Er komt echt een hoop bij kijken, ik ben blij met alle hulp die zij hebben geboden. Het was een mooi en passend afscheid. Je houdt er toch in zekere zin een fijn gevoel aan over, ondanks het zware verlies. Het maakt het verlies een klein beetje dragelijker.”