Hoe laat jij je kisten

Hoe laat jij je kisten?

7 unieke grafkisten van 7 Bredase kunstenaars

Met zeven unieke grafkisten van zeven Bredase kunstenaars brengt Zuylen Uitvaartverzorging een boodschap naar buiten: Elke uitvaart vertelt haar eigen verhaal, geen vraag is te gek. Afscheid met een ziel, noemen we dat.

Zuylen Uitvaartverzorging benadrukt met de campagne haar maatschappelijke missie om ‘uitvaarten zo te verzorgen dat nabestaanden het verlies beter kunnen verweven met hun leven’. De stichting heeft daarbij geen winstoogmerk. Directeur Roel Stapper: “Iedereen kan bij Zuylen terecht: Geen wens is te dol, geen uitvaart te gek. Dat is des te belangrijker omdat mensen steeds meer streven naar een persoonlijk afscheid, met een eigen invulling.”

Zeven Bredase kunstenaars hebben een kist ontworpen volgens een van de kernthema’s die Zuylen een warm hart toedraagt: inclusiviteit, eenzaamheid, duurzaamheid, lokale wortels, religie, natuur en cultuur. Iedereen in West-Brabant zal in de komende maanden de campagne krijgen voorgeschoteld, door een mix van communicatiemiddelen en -momenten. 

Hoe laat jij je kisten

Uitvaartverzorger: Yvonne Jorissen

Toscana Banana

‘inclusiviteit’

Verraderlijk aan het begrip inclusiviteit is dat het een totalitair tintje heeft: Je bent 100 procent inclusief, of helemaal niet. Er is geen tussenweg. Als illustrator werkt Toscana Banana veel met het thema en ze beseft steeds weer: Je kunt nooit alles en iedereen in beeld brengen. Dus vertrekt ze vanuit het persoonlijke, waartoe een kist ook nadrukkelijk uitnodigt.

Zo kwam ze uit op een boeket wilde bloemen, zoals haar oma die vroeger samenstelde uit eigen tuin. Iedereen kan rondlopen in zo’n bloementuin en een eigen plek vinden. Over de kist ligt een groen ‘mosdek’, voedingsbodem voor de fraaiste flora. Een hand houdt een boeket vast, een andere steekt er een bloem bij. Samen omarmen ze de kist. De stijl doet denken aan art nouveau, heel decoratief en vaak toegepast om objecten te verfraaien. Want, stelt Toscana Banana, een kist mag ook gewoon mooi zijn.

Hoe laat jij je kisten

Uitvaartverzorger: Dennis Vrolijk

Kim & Koen

‘duurzaamheid’

Voor Kim & Koen begon de opdracht met de principiële vraag of ze een gloednieuwe kist wilden gebruiken. Het ontwerpersduo werkt met een opslag van zwerfmateriaal, die zij hun materialenhaven noemen. Afgedankte spullen krijgen er een nieuw leven, met een nieuwe betekenis. Dus waarom zou je een ongebruikte houten kist ter hand nemen, als het thema duurzaamheid is?

Ze besloten de kist te gebruiken als canvas voor hun idee. Veel van het hout werd weggezaagd tot een ‘skelet’ overbleef. Uiteraard kregen de uitgespaarde panelen een plek in de haven. Als wisselgeld, want Kim & Koen selecteerden een divers palet aan houten materialen voor hun kunstwerk. Elk element vertelt een verhaal en draagt littekens van een vorig leven: schroefgaten, aanslag, putten. De kist werd zo een geschiedenisboek. De functie van het hout verandert, de emotionele binding blijft. Een ‘herinnerstuk’, noemen ze dat.

Hoe laat jij je kisten

Uitvaartverzorger: Ellen Oostdam

Rutger Termohlen

‘eenzaamheid’

De dood is onherroepelijk verbonden met eenzaamheid. Niet alleen door het gemis, maar ook door de confrontatie met je eigen eindigheid. Dat is al best een duistere combinatie. En met de grafkist als schilderobject, dreigt de zwaarte door te wegen. Zie daar het verbitterde hart van steen, waar je maar niet kunt uitbreken. Maar de boodschap die Rutger in zijn kunstwerk heeft gelegd, is er wel degelijk een van hoop.

De achtergrond is lieflijk lichtroze, de zijkanten zijn grof geschilderd en de bovenkant helder, fijn: Vanuit chaos ontstaat rust. De zwaluw heeft een brief in zijn bek, waarin staat geschreven dat het goed komt. Op klassieke tatoeages van matrozen staat vaak een zwaluw afgebeeld; bij een onverhoopte dood op zee brengt die de ziel naar het hiernamaals. Troost komt veelal uit de natuur, waar we zelf ook uit voortkomen. Daar vind je soms antwoorden, en altijd rust.

Hoe laat jij je kisten

Uitvaartverzorger: Pierre Sprangers

Robin Nas

‘natuur’

Uit een terracotta vaas groeit een bloem. Dat is de basis. De steen is statisch, de bloem vertakt zich organisch. Leven en dood, gevangen in een kleurrijk mozaïek. Illustrator Robin Nas wil de kijker vooral iets moois geven, om de zwaarte van de grafkist enigszins weg te nemen. Geen gemakkelijk object, besefte de kunstenaar meteen, maar met de natuur als thema kon hij uit de voeten. Want de natuur leeft altijd, die sleept je overal doorheen.

De esthetische ervaring staat centraal, de beleving is de boodschap. De ornamenten en bladstructuren zijn geïnspireerd op Begraafpark Zuylen. Tijdens een wandeling kun je een en ander herkennen, zoals de bloemvormige stenen op menig grafzerk. Zuylen neemt deel aan het initiatief Circle Stone, dat dergelijke stenen recycleert. De kleuren van deze kist behoren tot het vaste palet van Robin, het is zijn handschrift. Je komt het onder meer tegen op gevels in diverse steden, waaronder de Blind Walls van Breda.

Hoe laat jij je kisten

Uitvaartverzorger: Marc van Esch

Evelien van der Peijl

‘lokale wortels’

Waar liggen je wortels, vroeg kunstenaar Evelien van der Peijl zich af. Is dat een geografische plek, is het tastbaar? Niet per se, concludeerde ze. Haar familie en beste vrienden zijn haar wortels. Die geven haar een thuisgevoel, waar ze ook is. Zo ontstond het idee om van de grafkist een dankwoord te maken, van de overledene aan zijn naasten: ‘Thank you. You made me feel like home.’

Als grafisch ontwerper houdt Evelien van het grootse gebaar. De kist kreeg primaire, ‘carnavaleske’ kleuren en een foto van joviale, hartelijk lachende vrienden aan een bar. Het bourgondische refereert aan de Bredase roots van Zuylen, maar belangrijker: de mannen voelen zich intens verbonden met elkaar. De tekst kwam in kapitalen op de kist, verweven met de fotografische beelden. Bewust uit proportie, als reactie op de vaak ingetogen stilte van de dood. Laten we niet fluisteren, maar roepen!

Hoe laat jij je kisten

Uitvaartverzorger: Martine van der Linden

Yvon Né

‘cultuur’

De ‘wondere canon van verschoven gelijktijdigheid’ verbeeldt rituelen omtrent verandering. Als je uit het leven vertrekt, maar ook als je geboren wordt, gebeurt er iets met de tijd. Die wordt uitgerekt en weer in elkaar getrokken. De kist toont een virtuele canon van zang en stilte. Tegen een ultramarijne hemel, symbool van oneindigheid, wijst een engel naar het licht.

Alles stroomt in het werk van kunstenaar Yvon Né, wier achternaam Frans is voor ‘geboren’. Op de grof geschilderde achtergrond (het is geen meubelstuk maar een ruimte) zien we warme, aardse kleuren. Diverse dieren begeleiden de ziel naar een ander bewustzijn, zoals ze ons in het leven ook begeleiden. Eigenlijk verschillen we er ook niet veel van. Het grote verschil tussen mens en dier is onze geest, waarmee we leven en dood overdenken via zichtbare vormen van cultuur.

Hoe laat jij je kisten

Uitvaartverzorger: Theo Jansen

Emmie Liebregts

‘religie’

In haar werk is Emmie Liebregts erg geïnteresseerd in de intimiteit van privéruimtes. Een bed, een matras, ze hebben een heel persoonlijke betekenis. De menselijke maat in optima forma. De kist wordt ook wel beschouwd als een laatste rustplaats. In dit werk heeft die daarom een zachte deken gekregen, van handmatig ‘getuft’ tapijt. De afbeelding van een lichaam refereert aan de christelijke traditie in Griekse kerken en kloosters om metalen plaatjes van lichaamsdelen op te hangen, in de hoop op genezing.

De overledene ligt óp de kist, verwijzend naar het concept van een rouwplank. Daarop mag het lichaam worden gezien in elke staat. Geen verhulling, geen terughoudendheid. Want de dood hoort bij het leven. Je bent nog steeds jezelf, maar in een andere staat. Het silhouet is van hoogpolig tapijt, zodat het de kist lijkt te ontstijgen. Een religieuze connotatie van circulariteit: ashes to ashes.

Hoe laat jij kisten?’

Informatieavond 14 september

Uitvaartverzorger Dennis Vrolijk organiseert een inspirerende avond op woensdag 14 september.

Nooit geweten dat het belangrijk is om een telefoonabonnement van een overleden dierbare niet direct op te zeggen? Kan je met de vinger van een overledene een telefoon ontgrendelen? Wat blijft er online achter als iemand komt te overlijden? Hoe krijgen nabestaanden toegang tot een telefoon of laptop als zij de code niet weten? En hoe wordt identiteitsfraude voorkomen met gegevens van iemand die is overleden?

Vragen die worden beantwoord in een levendige presentatie waar emotie en humor elkaar afwisselen met recente voorbeelden en praktische tips die je nu al aan het denken zetten maar vooral bewustwording creëren.

De presentatie wordt gegeven door Sander van Meer. Met een achtergrond in de forensische opsporing weet hij als geen ander wat er juridisch mag en wat er technisch allemaal kan.

Na de presentatie nodigt Dennis je uit voor een kijkje achter de schermen in onze verzorgingsruimte en sluiten we de avond af met een hapje en een drankje.

Wil je graag aanwezig zijn? Dit kan door je aan te melden via https://zuylen.nl/evenement/digitale-nalatenschap